3 عوارض عفونت سیتومگالوویروس در بارداری و انتقال به جنین


احتمال انتقال ویروس از مادر مبتلا به جنین در بارداری حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد میباشد. عوارضی که در زیر بیان خواهیم کرد میتواند در نوزادانی بروز کند که طی بارداری توسط مادر خود مبتلا شدهاند. 1. افزایش سایز نسبی کبد و طحال، نقاط ریز قرمز رنگ بر روی پوست، رتینیتسیتومگالوویروس و تشنج از عوارض اصلی هستند. 2. ۸۵ تا ۹۵ درصد نوزادان در بدو تولد دچار علائم یا عوارض نمیشوند. همچنین اکثرا دچار مشکلات جدی طولانیمدت در زندگی نخواهند شد. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد نوزادانی که بدو تولد عوارض و علائم ندارند ممکن است در ادامه روند رشد دچار مشکلات تکاملی از نظر مغزی و شنوایی شوند. 3. زمانی که سیتومگالوویروس از طریق کوئژنیتال یا زایمان طبیعی و به وسیله ترشحات واژینال یا در زمان شیردهی از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شود، معمولا عوارض و علائم اندکی در نوزاد بروز خواهد کرد. در ادامه به بررسی مواردی خواهیم پرداخت که به شما کمک میکند تا در بارداری از ابتلا به سیتومگالوویروس یا انتقال آن به دیگران در امان باشید. 1. حین بارداری نظافت شخصی خود را رعایت کنید. به طور مثال دستهای خود را مرتب با آب و صابون بشویید. 2. لطفا نوشیدنی، خوراکی و وسایل شخصی خود را با دیگران به اشتراک نگذارید. 3. در بارداری تست سیتومگالوویروس ( آزمایش CMV) را انجام دهید. 4. علیرغم تمامی فواید شیردهی، ریسک انتقال عفونت از مادر به جنین از این طریق وجود دارد. در نتیجه پیش از شروع شیردهی با پزشک خود مشورت نمایید.

سطح هورمون نرینگی تستوسترون در کفتارهای ماده سه برابر بیشتر از کفتارهای نر است، به همین دلیل این حیوانات زایمان پرمخاطره و خاصی دارند. زایمان کفتارهای ماده از طریق اندام کلیتوریس آن ها انجام می شود که به آن شبه آلت نری هم گفته می شود. مجرای زایمانی کفتارهای ماده فقط حدود ۲/۵ سانتیمتر عرض دارد، به همین دلیل بسیاری از نوزادان این حیوان زنده به دنیا نمی آیند. خفگی نوزادان در زایمان اول کفتارهای ماده بسیار رایج است. پلاتیپوس یکی از پنج پستاندار دنیا است که تخم می گذارد. پلاتیپوس ماده یک لانه ی زیرزمینی درست می کند و در آنجا تخم می گذارد. تخم ها ابتدا به مدت دو هفته در شکم پلاتیپوس هستند و بعد پلاتیپوس ده روز دیگر روی تخم هایش می خوابد و آن ها را با دمش گرم نگه می دارد. پلاتیپوس ماده با دندان و پوزه اش به پوسته ی تخم ها ضربه می زند و آن ها را می شکند تا به بیرون آمدن نوزادها از تخم ها کمک می کند.

سه ماهه سوم بارداری شامل هفته بیست وهشتم تا هفته چهلم بارداری است. در آغاز سه ماهه سوم، وزن جنین تقریباً یک کیلوگرم است. او هم اکنون می تواند چشمک بزند. پوست جنین در سه ماهه سوم بارداری با جذب بیشتر چربی چروکدیگی های خود را برطرف کرده و به پوستی صاف تبدیل خواهد شد. ناخنهای دست و پا رشد می یابند و موهای واقعی مانند نوزاد بر روی سر ایجاد می شود. به سه ماهه سوم خوش آمدین! ۲۸ امین هفته از بارداری، آغاز ماه هفتم و سه ماهه سوم است. رشد جنین در حال افزایش است و شانس زنده ماندن در طول این هفته ۹۰% است. ریه ها می توانند هوا را نفس بکشند هر چند برای عملکرد بهتر پس از تولد هنوز نیاز به تکامل دارند. چربی بدن در این هفته ۲-۳ درصد افزایش می یابد و در آخر این هفته جنین بیشتر از دو پوند وزن یا ۹۰۰ گرم دارد. جنین در نهایت شکل یک کودک می شود.

اگر جنین شما زودرس به دنیا بیاید ممکن است پس از هفتمین ماه بارداری زنده بماند. در ماه هشتم بارداری جنین شما همچنان در حال رشد است بهطوریکه ریههایش کاملاً شکلگرفته و رفلکسهای او هماهنگ میشود. چرخاندن سر یکی از مهمترین کارهایی است که او میتواند انجام دهد و فضا را بهصورت بصری درک کند. در این زمان جنین بهمرور جهت زایمان آمادهشده و سرش به سمت دهانه رحم میچرخاند. در پایان ماه هشتم بارداری طول او به بیش از 46 سانتیمتر رسیده و حدود سه کیلوگرم وزن خواهد داشت. وزن و قد نوزاد بر اساس عوامل متعددی چون اندازه و سایز والدین، جنسیت جنین و… تعیین میشود. به همین دلیل نمیتوان برای طول و وزن او عدد دقیقی عنوان کرد اما بهطور میانگین طول نوزادان به حدود 50 سانتیمتر رسیده و وزنشان بیش از 3 کیلوگرم است. در این ماه مغز جنین آخرین مراحل رشد خود را طی و ریههای او نیز بهصورت کامل رشد پیداکردهاند.

با توجه به این که فرد مبتلا در چه مرحله ای از بیماری قرار دارد ممکن است علائم مختلفی را مشاهده کند. به عنوان مثال در موارد خفیف ممکن است بیمار متوجه هیچ گونه علائمی نشود. اما در موارد شدیدتر احساس فشار در واژن و یا مثانه از اولین علائمی است که فرد مبتلا به افتادگی مثانه در خود احساس می کند. متاسفانه بسیاری از افراد این علائم را نادیده گرفته و در مراجعه به پزشک تعلل می کنند. افتادگی مثانه در اثر عواملی که منجر به ضعیف شدن عضلات کف لگن می شوند به وجود می آید. 1- بارداری و زایمان طبیعی سخت : بافت و عضلات واژن هنگام زایمان فشار زیادی را تحمل می کنند. از این رو می توان گفت زایمان طبیعی می تواند خطر ابتلا به سیستوسل را افزایش دهد. 2- افزایش سن : با بالا رفتن سن بافت و عضلات واژن ضعیف می شوند و به خوبی قادر به نگهداری مثانه در جای خود نخواهند بود.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.