عوارض امپول سقط جنین : نحوه تزریق – مشاوره زنان و مامایی (20+)


درد خفیف لگن یا گرفتگی های قاعدگی. • از کربوپروست در بیماران با سابقه آسم ، هایپو یا فشار خون بالا ، بیماریهای قلبی عروقی ، کلیوی یا کبدی ، کم خونی ، زردی ، دیابت یا صرع و تخمدان (زخم دار) با احتیاط استفاده کنید. • سرویکس همیشه باید بلافاصله پس از سقط جنین مورد بررسی دقیق قرار گیرد. کربوپروست ممکن است فعالیت سایر عوامل اکسیتوسیک را افزایش دهد. مصرف همزمان با سایر عوامل اکسیتوسیک توصیه نمی شود. در دمای 2-8 درجه سانتی گراد نگهداری شود. یخ نزنید. دور از نور نگه دارید. پس از باز شدن آمپول ، محصول باید بلافاصله استفاده شود. اگر بیماری التهابی لگن فعال ، اختلال تنفسی ، بیماری قلبی ، بیماری کبد یا بیماری کلیوی دارید ، نباید از کاربوپروست استفاده کنید . سابقه بیماری قلبی ، کلیوی یا کبدی. مشخص نیست که آیا کاربوپروست به شیر مادر منتقل می شود یا می تواند به نوزاد شیرخوار آسیب برساند یا خیر.

علیرغم آنچه ممکن است در یوتیوب یا جاهای دیگر دیده باشید، واحد قابل اعتمادی برای اندازه گیری درد وجود ندارد. در دهه 1940، محققان سعی کردند از دستگاهی به نام دورورمتر استفاده کنند که از گرمای یک منبع نور برای ایجاد سطح درد استفاده می کرد. با این حال، این اندازه گیری با شواهد فزاینده ای مبنی بر اینکه درد صرفاً وابسته به یک احساس جسمی مجزا نیست، از بین رفت. بلکه تحت تأثیر ترس ها، خلق و خوی، خاطرات و شخصیت فرد و همچنین عواملی مانند مدت زمان و تجربه کلی منبع درد قرار می گیرد. ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی شما احتمالاً از شما میخواهد که منبع معتبر درد خود را با رتبهبندی در مقیاس ردیابی و کمیت کنید. آنها ممکن است در مورد شدت درد و احساسات شما در مورد توانایی شما برای کار کردن یا مدیریت آن صحبت کنند. این اطلاعات به آنها کمک می کند تا گزینه های مناسب تسکین درد را با شما تعیین کنند. درد لزوماً در طول روند زایمان ثابت نیست و احتمالاً بین انقباضات یا هنگام فشار دادن، وقفه هایی از آن را تجربه خواهید کرد.

عدم توانایی در انزال طبیعی نیز ممکن است باعث ناباروری گردد. این مساله در اثر عوامل مختلفی از جمله دیابت، جراحی پروستات، داروهای ضد فشار و یا ناتوانی جنسی ایجاد میشود. نیمی دیگر از مشکلات ناباروری، مربوط به زنان است و بیشتر از همه شامل اختلالات تخمکگذاری میباشد.در صورتی که تخم گذاری انجام نشود، تخمکی برای لقاح وجود نخواهد داشت. در صورتی که قاعدگیهای نامنظم داشته باشید و یا اصلا پریود نشوید، باید به فکر مشکلات تخمک گذاری باشید. ورزشهای حرفهای که میتوانند تعادل هورمونی یک زن را برهم بزنند. عدم تعادل هورمونی با شیوع کمتر ممکن است ناشی از مشکلات جدی طبی مثل تومور غده هیپوفیز باشد. یکی از ورزشهای مفید در دوران قبل از بارداری ورزش کگل است، ولی باز هم با مشورت پزشک باید تمرین شود. همچنین اگر لولههای رحمی در یک سر هردو در انتها مسدود باشند و تخمک نتواند خود را به رحم برساند، باروری مختل خواهد شد.

دو سر حلقه را در سرِ بسته ی آن بگیرید و مانند تامپون وارد واژن کنید. حلقه ی درونی را تا جایی که ممکن است به جلو فشار دهید تا به گردنه ی رحم برسد. حلقه ی بیرونی باید حدود دو سانتیمتر بیرون از واژن آویزان باشد، در واقع حلقه ی بیرونی، کاندوم را در واژن نگه می دارد و اسپرم نمی تواند وارد کانال واژن شود. اگر احساس کردید کاندوم حرکت می کند نگران نشوید چون طبیعی است. اگر آلت مرد بین کاندوم و واژن قرار گرفت و یا اگر حلقه ی بیرونی، وارد واژن شد باید حتما رابطه را متوقف کنید. بعد از انزال، دو طرف حلقه ی بیرونی را فشار دهید تا منی از آن بیرون نریزد و سپس به آرامی کاندوم ر ا از واژن خارج کنید و دور بیندازید. به گزارش نبض ما، درصد اطمینان این شیوه پیشگیری از بارداری ، ۷۹ درصد است. محافظت در برابر بیماری های آمیزشی، کاربرد ساده و راحت، ارزانقیمت بودن، و تحریک کلیتوریس امتیازات استفاده از کاندوم زنانه است.

بنابراین نیاز است مادران باردار قبل از زایمان نسبت به انجام آزمایشهای مربوط به بیماریهای مقاربتی باکتریایی مانند کلامیدیا اقدام کنند. سیفلیس چیست و چگونه درمان می شود؟ بیماری تبخال چیست و درباره آن چه میدانید؟ علت و درمان تبخال دهانی چیست؟ یکی از راههای ابتدایی جهت تشخیص بیماری کلامیدیا، معاینه فیزیکی فرد مشکوک توسط پزشک است. در واقع پزشک با معاینه فرد، متوجه هر گونه عامل مشکوک مانند ترشح غیرعادی، زخم یا هر عامل غیرطبیعی دیگری میشود. یکی از بهترین و مؤثرترین آزمایشها جهت تشخیص کلامیدیا در زنان، گرفتن نمونه از واژن فرد است. در مردان نیز از طریق گرفتن آزمایش ادرار انجام میشود. در شرایطی که احتمال بروز عفونت در گلو وجود داشته باشد، اقدام به گرفتن نمونه از گلو میکنند. مؤثرترین راه جهت پیشگیری از سرایت عفونت کلامیدیا، استفاده از کاندوم در برقراری روابط جنسی است. جهت پیشگیری از این بیماری و اطمینان از رعایت نکات بهداشتی در روابط جنسی موارد زیر توصیه میشود.

طبق آمار رسمی سازمان جهانی بهداشت، در سال ۱۹۷۵ از هر ۵هزار نفر، یک نفر به اوتیسم مبتلا بوده اما در سال ۲۰۰۴ این میزان به یک در ۱۶۶ نفر رسیده و در سال ۲۰۱۴ از هر ۴۲ کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده است. امروزه دیگر تصویری که از یک کودک مبتلا به اوتیسم داریم، یک فرد ناتوان و گوشهگیر نیست، بلکه میدانیم اوتیسم طیف گستردهای از علائم را به همراه دارد. آنچه در ادامه میخوانید، حقایقی درباره این بیماری به روایت دکتر میترا حکیمشوشتری، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران است. ۱٫ کودک مبتلا به اوتیسم اختلال تکلم دارد: از نظر کلامی، کودک مبتلا به اوتیسم دچار تاخیر است. کودکان به مرور که بزرگ میشوند، درک بیانی بالاتری در مقایسه با قدرت بیان دارند. یک کودک طبیعی در یک سالگی میتواند تک کلمه ادا کند و در ۵/۱ سالگی ۳- ۲ کلمه را با هم ترکیب میکند اما کودکان مبتلا به اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سنشان دچار تاخیر کلامیاند یا کلام دارند اما معنیدار نیست و کلام دیگران را اکو میکنند. متاسفانه گاهی والدینی را میبینیم که اوتیسم فرزندشان را انکار میکنند. آنها میگویند فرزندم کلام دارد و حتی باهوش است چون در سن پایین میتواند جملههای سنگین و طولانی را بیان کند اما برخی کودکان مبتلا به اوتیسم مثل طوطی کلمات و جملههای اطرافیان را تکرار میکنند. این به معنی هوش بالای کودک نیست بلکه بدان معنی است که کودک درک و شناختی از محیط اطراف ندارد. ۲٫ کودک مبتلا به اوتیسم «من» نمیگوید: در روند طبیعی رشد، کودکان به محض آنکه «من» را درک میکنند، دیگر از «نام خود» برای بیان خواستههایشان استفاده نمیکنند در حالی که کودک مبتلا به اوتیسم شناختی از «من» ندارد و خود را با نام صدا میزند؛ مثلا میگوید: «به علی آب بدید!» این نشانه خوبی نیست. حتی کودک مبتلا ضمایر را هم اشتباه استفاده میکند. ۳٫ ارتباطات کودک مبتلا به اوتیسم یکطرفه است: کودک مبتلا به اوتیسم حتی اگر کلام داشته باشد، نمیتواند درست ارتباط برقرار کند و گفتارش جهتدار نیست. ممکن است محتوای کلام با سنش متناسب نباشد یا بدون توجه به صحبتهای دیگران فقط در مورد علایق خود صحبت کند. در واقع کودک مبتلا به اوتیسم نمیتواند تبادل اطلاعات کند. این کودکان به لبخند یا خستگی دیگران توجهی ندارند و نمیتوانند نوبت را رعایت کنند. آنها ارتباط یک طرفه برقرار میکنند و به همین علت ارتباطشان موثر نیست. ۴٫ واژهسازی کودک مبتلا به اوتیسم غیرطبیعی است: ممکن است واژهسازی به شکل بازی در کودکان عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژهها، مختص مبتلایان به اوتیسم است. مثلا کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است همیشه به «باباسفنجی»، «بنگی» بگوید. ۵٫ اوتیسم گاهی خفیف است، گاهی شدید: در گذشته اوتیسم به ۵ گروه تقسیم میشد اما امروزه میدانیم که اوتیسم نوعی اختلال رفتاری است و طیفبندی دارد. ممکن است فردی تمام علائم را داشته باشد و در طیف شدید اوتیسم باشد و به شکل فردی درخودمانده در جامعه ظاهر شود و ممکن است فقط مشکل ارتباطی داشته باشد؛ مثلا نتواند دوست صمیمی داشته باشد و احساسات دیگران را درک کند و در گروه مبتلایان به اوتیسم خفیف دستهبندی شود. ۶٫ کودک مبتلا به اوتیسم ساعتها با یک وسیله سرگرم میشود: کودک طبیعی مدت توجه کوتاهی دارد یعنی شاید نهایتا ۵ دقیقه با یک اسباببازی بازی کند و بعد آن را رها کند و سراغ بازی دیگری برود. کودک طبیعی چون محرکهای مختلف را آزمایش میکند، پیشرفت میکند اما کودک مبتلا به اوتیسم ساعتها یک بازی تکراری انجام میدهد. ۷٫ کودک مبتلا به اوتیسم محو پنکه و لباسشویی میشود: این کودکان به چرخیدن یا به وسایلی که میچرخند مثل پنکه و لباسشویی علاقهمند هستند و ممکن است ساعتها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند. ممکن است زنجیری را تکان دهند یا به موسیقیهای ثابت واکنش و علاقه شدید نشان دهند. ۸٫ کودک مبتلا به اوتیسم مثل کودکان دیگر بازی نمیکند: این کودکان بازیهای تخیلی ندارند. کودکان از ۵/۱ تا ۲ سالگی وارد بازیهای نمادین میشوند؛ مثلا ممکن است از یک تکه پازل بهعنوان لیوان چای استفاده کنند یا عروسکشان را روی پا بگذارند و تکان دهند. این بازیها به رشد طبیعی کودک کمک میکند اما مبتلایان به اوتیسم این توانایی را ندارند. آنها با اسباببازیها آنگونه که باید بازی نمیکنند؛ مثلا ممکن است به جای راه بردن ماشینهای اسباببازی روی زمین، آنها را پشت هم بچینند و قطار کنند. ۹٫ تشخیص اوتیسم در بدو تولد ممکن نیست: علائم اوتیسم معمولا از ۹ ماهگی قابلتشخیص است اما در ۳- ۲ سالگی کاملا مشخص میشود مگر در موارد بسیار خفیف که ممکن است در نوجوانی یا جوانی تشخیص داده شود. علائم در ۳ حوزه ارتباط، کلام و علایق و رفتارهای تکراری دیده میشود. ۱۰٫ کودک مبتلا به اوتیسم ارتباط چشمی ندارد: در موارد متوسط تا شدید، این کودکان ارتباط چشمی ندارند اما در موارد خفیف فقط ارتباط کلامی برقرار نمیکنند. ۱۱٫ کودک مبتلا به اوتیسم نبوغ خاصی در برخی مسائل دارد: متاسفانه ۳/۲ کودکان مبتلا کمتوان ذهنی هستند و ۳/۱ آنها هوش معمولی دارند. این کودکان در برخی مسائل نبوغ خاصی دارند. مثلا ممکن است علاقه خاصی به سیارهها داشته باشند و با کمترین تلنگری اطلاعاتی را در این زمینه حفظ کنند و اگر در جمع قرار بگیرند در مورد این مسائل صحبت کنند. معمولا هم به پیامهای ارتباطی دیگران مثل اینکه «بس است» یا «خسته شدیم» توجهی ندارند. ۱۲٫ کودک مبتلا به اوتیسم توان همذاتپنداری ندارد: کودک مبتلا به اوتیسم درک کاملی از احساسات دارد. او میتواند مادرش را بغل کند و ببوسد یا دلیل گریهاش را جویا شود اما در سنین بالاتر که انتظارها از او بیشتر میشود، ممکن است در این زمینه دچار مشکل شود. کودک مبتلا به اوتیسم توانایی ذهنخوانی ندارد؛ نمیتواند به محیط توجه کند یا خود را جای دیگران بگذارد و احساسات دیگران را درک کند. ۱۳٫ کودک مبتلا به اوتیسم تفکر انتزاعی ندارد: تفکر انتزاعی تفکر پیچیدهای است که با رسیدن به نوجوانی کامل میشود. یک فرد عادی در نوجوانی میتواند متوجه ضربالمثلها و کنایه شود اما این کودکان چنین درکی ندارند. آنها نمیتوانند از مسائل نتیجه بگیرند و همین موضوع ارتباطشان را مختل میکند. ۱۴٫ کودکان مبتلا به اوتیسم یکپارچگی حسی ندارند: این کودکان یکپارچگی حسی ندارند؛ یعنی در برخی از آنها آستانه درد بسیار بالا و در برخی پایین است. بعضی از آنها گاهی متوجه سوختگیهای شدید نمیشوند و برخی با کوچکترین ضربه درد شدید حس میکنند. در مورد صدا هم همینطور است. گاهی یک کودک مبتلا صداهای بسیار آهسته را میشنود و به آن توجه دارد، در حالی که متوجه صداهای بلند مثل صدای زنگ در نمیشود. ۱۵٫ اوتیسم درمانپذیر است: متاسفانه والدین برخی از کودکان دچار اوتیسم واقعیت را انکار میکنند چون پذیرش این موضوع سخت است اما با این کار فقط کودکشان را از دوران طلایی درمان محروم میکنند در صورتی که اگر آموزشهای لازم، به موقع به کودک در سن طلایی داده شود، احتمال طبیعیتر شدن رفتارها وجود دارد. در موارد خفیف معمولا اوتیسم را دیر و در نوجوانی و جوانی تشخیص میدهند. وقتی مهارتها شکل پیدا کرد، دیگر نمیتوان آن را تغییر داد. البته اگر بینش را تغییر دهیم، حتی به این افراد در این سن هم میتوان کمک کرد؛ مثلا اگر نوجوانی نمیداند کجا باید حین ارتباط صحبتهایش را قطع کند، باید به مادر یاد داده شود با علائم خاصی به فرزندش غیرمستقیم نشان دهد صحبت کافی است. سن طلایی درمان اوتیسم تا قبل از ۵ سالگی است. هرچه در سن پایینتری اختلال تشخیص داده و بازتوانیها شروع شود، احتمال طبیعی شدن بیشتر است، اما باید بپذیریم که این کودکان همیشه تا حدودی با سایر همسالان خود متفاوت هستند. با این همه، متاسفانه برخی از درمانگران هنوز تعریف قدیمی اوتیسم را باور دارند و فکر میکنند این بیماران ناتوان و گوشهگیر هستند و اگر فردی کلام و فقط علایق خاص و تکراری داشته باشد، میگویند به اوتیسم مبتلا نیست و با تشخیص اشتباه کودک را از دوران طلایی درمان محروم میکنند. ۱۶٫ باید توقع خود را از کودک مبتلا به اوتیسم تعدیل کنیم: اگر ناتوانیها را نادیده بگیریم و فقط به تواناییها توجه کنیم، مانع پیشرفت کودک میشویم چون به مرور ضعفها شدیدتر میشود و حتی روی تواناییها سایه میاندازند. ۱۷٫ دلیل قطعی اوتیسم معلوم نیست: عوامل مختلفی در بروز اوتیسم نقش دارند اما مهمترین علت آن توارث است. جهشهای ژنتیکی در کنار بحث توارث ژنها در بروز این اختلال دخیل است. موضوع مربوط به یک ژن هم نیست و ژنهای مختلف و تعامل آنهاست که باعث بروز اوتیسم میشود. این بیماری هنوز مرموز است و ناشناختههای بسیاری در مورد آن وجود دارد. تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده و علل مختلفی مثل برخی کمبودهای تغذیهای در دوران بارداری یا سن والدین یا حتی برخی بیماریهای دوران نوزادی و… را در بروز آن دخیل میدانند که هیچیک صددرصد مورد تایید نیست. ۱۸٫ اوتیسم پدیدهای ناشی از شهرنشینی است: این باور، هم درست است؛ هم نادرست. آمار نشان میدهد در مناطق صنعتی میزان شیوع اوتیسم بیشتر است. در بیماریهای جدی روانپزشکی کناره گرفتن از شهر و ورود به روستا باعث میشود فرد زندگی بهتری داشته باشد چون زندگی در شهر به مهارتهای بیشتری نیاز دارد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.