علت پریود نشدن طولانی + درمان پریود نشدن


بیشتر بخوانید: یائسگی زودرس در چه زنانی بروز میکند؟ ۱۱. سندروم ترنر: سندروم ترنر نوعی اختلال ژنتیکی است که فرد مبتلا دارای تخمدان های رشد نیافته است و نمی تواند پریود شود. ۱۲. نقص دستگاه تناسلی: نقص دستگاه تناسلی یک مشکل ساختاری است که می تواند منجر به آمنوره شده یا اینکه خون حاصل از قاعدگی به سختی از واژن خارج شود. شایع ترین نقص دستگاه تناسلی در زنان، پرده بکارت بدون منفذ است که واژن را مسدود کرده و اجازه خروج خون در حین پریود را نمی دهد. ۱۳. مشکلات غده هیپوفیز: غده هیپوفیز هورمون های کنترل کننده چرخه قاعدگی را منتشر می کند. پرتو درمانی هم می تواند بر سلول های غده هیپوفیز اثر گذاشته و منجر به آمنوره شود. بیشتر بخوانید: آیا خونریزی کم قاعدگی خطرناک است؟ تشخیص علت اختلالات قاعدگی اولین و مهم ترین قدم در درمان بیماری است. این کار نیازمند یک جلسه معاینه دقیق و تخصصی دارد.شما می توانید ضمن مراجعه به خانم دکتر متین ذاکرین در طی یک جلسه، به طور کامل معاینه شوید.

اینها از آسیب سلولی ناشی از رادیکال های آزاد، آلاینده ها و مواد شیمیایی سمی که منجر به بیماری های سلامتی مانند بیماری قلبی، سرطان و آرتریت می شود، جلوگیری می کنند. رادیکال های آزاد زمانی در بدن ایجاد می شوند که بدن در معرض تشعشعات، تنباکو یا دود و در طول فرآیند تجزیه غذا قرار می گیرد. خاصیت آنتی اکسیدانی سیب آبی به طور موثری با سموم بدن مبارزه می کند. آنتی اکسیداسیون فرآیند محدود کردن اکسیداسیون مولکول ها است. اکسیداسیون مولکول ها به دلیل ایجاد رادیکال های آزاد شروع می شود. اینها را می توان از طریق مصرف سیب آب از بدن خارج کرد زیرا ویتامین E، لیکوپن، لوتئین، ویتامین C، بتاکاروتن، سلنیوم و زاکسانتین را تامین می کند. ویتامین C تولید گلبول های سفید را افزایش می دهد و همچنین به عملکرد آن کمک می کند. از آنجایی که ویتامین C یک آنتی اکسیدان است، آسیب اکسیداتیو را از بین می برد و عملکرد صحیح را افزایش می دهد.

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد آمپول انوکساپارین را تغییر داده و یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این مطلب شامل همه انواع اختلالات دارویی ممکن نمی باشد. یک محصول که ممکن است با این دارو تداخل کند عبارتند از: mifepristone. انوکساپارین گاهی اوقات با داروهای دیگر که رقیق کننده خون و یا اثرات ضد پلاکتی دارند مانند: آسپرین ، کلوپیدوگرل یا وارفارین، استفاده می شود. هنگامی که این ترکیب توسط پزشکتان تجویز شود، نظارت دقیق تری برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به خونریزی وجود خواهد داشت. تمام قرار ویزیت های پزشکی خود را بطور منظم حفظ کنید. اگر شما مصرف این نوبت دوز را فراموش کردید، بلافاصله در زمان به یاد آوردن آن را مصرف کنید. اگر به مصرف دوز نوبت بعدی زمان زیادی باقی نمانده، از دوز فراموش شده صرف نظر کرده و برنامه معمول دوز از سر بگیرید. مقدار دوبرابری از دوز مصرف نکنید. در دمای اتاق و دور از نور و رطوبت و دور از دسترس کوکان قرار دهید. ویال چندی دوز برای بیش از ۲۸ روز پس از اولین استفاده، ذخیره نکنید. اگر شما تجربه هر یک از علائم زیر داشتید: بی حسی، سوزن سوزن شدن، ضعف پا و یا فلج، و از دست دادن کنترل بر مثانه یا روده، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. در مورد خطر مصرف انوکساپارین در این زمان با پزشک خود صحبت کنید. حتی اگر شما احساس خوبی از این تزریق ندارید همچنان به استفاده از انوکساپارین ادامه دهید. مصرف این دارو بدون مشورت با پزشک قطع نکیند.

واژن همچنین شامل بخشی به نام غدد بارتولین است. این غده ها حدوده به اندازه ی نخود هستند و در دو طرف ورودی آلت تناسلی زن قرار دارند. این غده ها مسئول ترشح مایعاتی هستند که نمی گذارند بافت واژن خیلی خشک شود. ورودی واژن عموما توسط غشایی به نام هایمن یا همان پرده بکارت پوشانده شده است. ورودی واژن در پشت مجرای خروج ادرار قرار دارد. عملکرد واژن برای رابطه جنسی و به دنیا آوردن بچه است. در حین رابطه جنسی، واژن به عنوان مخزنی برای جمع آوری منی قبل از رفتن اسپرم ها به سمت دهانه رحم و ادامه سفرشان به سمت رحم و لوله فالوپ، عمل می کند. واژن همچنین به عنوان راه خروجی برای خون دفعی در زمان پریود است. ورودی واژن عموما توسط غشایی به نام هایمن یا همان پرده بکارت پوشانده شده است. دهانه رحم، رحم و واژن را از هم جدا می کند. و دقیقا در میان این دو قرار گرفته است. دهانه رحم مانند یک دونات با یک سوراخ کوچک در وسط آن است.

عفونت ادراری معمولاً با داروهای باکتریایی مانند آنتیبیوتیکها و آنتی میکروبها درمان میشوند. آنتیبیوتیک تریمتوپریم اولین گزینه برای درمان است اما بدن بیماران دریافتکننده آنتیبیوتیک پس از 6 ماه مصرف نسبت به آن مقاوم میشود. آنتیبیوتیک درواقع عاملی است که میکروارگانیسمها را از بین برده و یا رشد آنها را متوقف میکند. با توجه به تحقیقات صورت گرفته در مورد بیماران عفونی، دلایل متعددی وجود دارد که باعث میشود از آنتیبیوتیکها برای درمان عفونت ادراری استفاده نشود. یکی از این دلایل، افزایش مقاومت باکتری E. coli، باکتری اصلی ایجادکننده عفونتها، به انواع آنتیبیوتیکها است. علاوه بر این، مطالعات میکروبیومی انسانی نشان میدهد که آنتیبیوتیکها در فلور روده و باکتریها در سوراخ واژن میتوانند تأثیر قابلتوجهی داشته باشند. این است که آنتیبیوتیک ممکن است منجر به گسترش عفونتهای مهبلی شود که این نوع عفونت در 22 درصد زنان تحت درمان بدون عارضه عفونت ادراری اتفاق میافتد. محققان معتقدند که آنتیبیوتیکها بایستی تنها برای عفونتهای ادراری که طی 3 روز قابل برطرف میشوند، استفاده گردد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.