در مورد آمپول انوکساپارین 4000 چه می دانید؟


در حین زایمان طبیعی، این خطر وجود دارد که پوست و بافتهای اطراف واژن در حین حرکت جنین از طریق کانال زایمان، کشیده و پاره شوند. کشش و پارگی شدید ممکن است به بخیه نیاز داشته باشد. این کشیدگی و پاره شدن همچنین میتواند باعث ضعف یا آسیب ماهیچههایی که مسئول کنترل عملکرد ادرار و روده هستند، بشود. بررسی سال 2018 که در مجله PLOS Medicine منتشر شد، نشان داد زنانی که زایمان طبیعی کردهاند بیشتر دچار بیاختیاری ادرار (و نشت ادرار هنگام سرفه، عطسه یا خنده) و افتادگی اندامهای داخل لگن میشوند. زایمان طبیعی ممکن است باعث درد طولانیمدت در ناحیه پرینه، ناحیه بین واژن و مقعد شود. به گزارش سازمان بهداشت کودکان استانفورد، اگر زنی زایمان طولانی داشته باشد یا نوزاد بزرگ باشد، ممکن است نوزاد در حین زایمان طبیعی آسیب ببیند. مثلا ممکن است منجر به کبودی پوست سر، شکستگی استخوان ترقوه یا دیگر شرایط، شود. زایمان طبیعی بهترین روش برای زایمان است.

جدیترین مشکل ریوی که ممکن است برای زنان باردار اتفاق بیفتد، آسم است. در زنانی که فقط حملات آسم خفیف قبل از بارداری داشتهاند، آسم آنها بعد از بارداری ممکن است همانطور بماند، بهتر یا بدتر شود. در زنان مبتلا به آسم شدید قبل از بارداری، علائم بعد از بارداری وخیمتر میشوند. این زنان همچنین احتمال بالاتری برای زایمان زودرس و به دنیا آوردن بچههای ریز دارند. قبل از اینکه زنی که مبتلا به اسم شدید است اقدام به بارداری کند، حتماً باید با پزشک مشورت کند. بیماری کبد چرب و سندرم HELLP بسیار نادر هستند. بیماری کبد چرب معمولاً با پرهاکلامپسی در ارتباط است و در سه ماهه سوم بارداری اتفاق میافتد. علت آن ناشناخته است اما علائم آن عبارتند از: حالتتهوع، استفراغ، درد شکم و زردی یرقان. نارسایی کبد ممکن است منجر به سندرم HELLP شود. این سندرم نوع حادی از پرهاکلامپسی است که در بخشی با التهاب کبد همراه است. اگر زنی میداند که بیماری کبدی دارد، قبل از اقدام به بارداری حتماً باید با پزشک خود مشورت کند.

خطرات القای زایمان چیست؟ القای زایمان در همه افراد مؤثر نیست و بدن هر مادر باردار واکنش متفاوتی نسبت به روش اینداکشن نشان می دهد. اگر روند القای زایمان روی شما انجام شده باشد، ممکن است حین زایمان زمان بیشتری در بیمارستان بستری باشید. اگر پس از اینداکشن نیاز به سزارین داشته باشید، مدت زمان حضور شما در بیمارستان حتی بیشتر خواهد بود. القای زایمان ممکن است باعث بروز انقباضات شدیدتر و بیشتر از حد طبیعی شود. احتمالاً برای کنترل درد به داروی اپیدورال یا داروی دیگری نیاز داشته باشید. اگر ظرف یک یا دو روز پس از اینداکشن زایمان نکنید، پاره شدن کیسه آمنیوتیک می تواند بروز عفونت را در پی داشته باشد. زنانی که به دلایل پزشکی قبل از هفته سی و نهم تحت اینداکشن قرار می گیرند، ممکن است نوزادی با مشکلات تنفسی به دنیا آورند. این نوزادان ریسک بالایی دربروز مشکلات رشد طولانی مدت دارند. در زنانی که قبلاً سزارین یا جراحی رحمی دیگری داشته اند، خطرناک باشد.

پس از آمادگی، می توانید کودک خود را در آغوش بگیرید و شیردهی را آغاز کنید. سعی کنید اطراف خود را خلوت کنید و افراد زیادی را نپذیرید. بیشتر خانم ها، یک یا دو روز بعد از سزارین، از بیمارستان مرخص می شوند. سزارین یک عمل جراحی ست و بهبودی کامل پس از آن حدود شش هفته طول می کشد. سعی کنید با کودک خود بخوبی ارتباط برقرار کنید و در مورد روش صحیح شیردهی و موقعیت های مختلف آن، از پزشک یا پرستار سوال کنید. سزارین چه خطرات و عوارضی دارد؟ زایمان سزارین نوعی عمل جراحی است بنابراین خطرات و عوارض احتمالی برای مادر و نوزاد به همراه دارد. توجه به این نکته مهم است که این خطرات تا حدودی در زایمان طبیعی نیز وجود دارند. مدت زمان بهبودی کامل پس از سزارین، معمولا بیشتر از زایمان طبیعی است. به این ترتیب ممکن است لازم باشد مدت زمان بیشتری را در بیمارستان سپری کنید.

انقباضات برکسون هیکس در اواخر بارداری و در سه ماهه سوم اتفاق می افتد و لزوماً به معنی نزدیک بودن زایمان نیست. بعضی از خانم ها حتی در سه ماهه دوم نیز این انقباضات را تجربه می کنند. انقباضات برکسون هیکس معمولاً نسبت به زایمان واقعی خفیف تر است و در فواصل منظم اتفاق نمی افتد. زایمان طبیعی در حال پیشروی نباشد. اگر انقباضات، دهانه رحم را به اندازه ی کافی باز نکند و کودک نتواند از واژن خارج شود، زایمان سزارین انجام می گیرد. سلامتی نوزاد در خطر باشد. اگر بند ناف در شرایط نامناسبی قرار گرفته باشد یا ضربان قلب جنین غیرطبیعی باشد، زایمان طبیعی انجام نمی شود. در این موارد، سزارین این امکان را برای کودک فراهم می کند تا سریعتر خارج شود و خطرات پیش آمده برای او برطرف شود. کودک در موقعیت نامناسبی قرار گرفته باشد. اگر کودک در وضعیت بریچ (وضعیت نشسته یا پایین) قرار گرفته باشد، به این معنی ست که کودک به جای سر، با پا بیرون می آید.

در شرایط اضطراری، سریعا خود را به نزدیکترین مرکز اورژانس برسانید. پس علائم بارداری خارج از رحم را باید بدانید. بارداری خارج رحمی میتواند ابتدا مانند یک بارداری طبیعی تظاهر پیدا کند. با رشد تخمک بارور شده در مکان نامناسب، علائم و نشانهها بیشتر مورد توجه قرار میگیرند. علائم حاملگی خارج رحمی میتواند علائم سقط جنین یا علائم سایر بیماریها مانند بیماری التهابی لگن (PID) یا اندومتریوز را تقلید کند. ۳ علامت شایع در بارداری خارج رحمی، خونریزی از واژن یا لکه بینی، درد لگنی و عدم وجود دورههای قاعدگی (آمنوره) است. فقط ۵۰ درصد از زنان، هر ۳ علامت را دارند. در بیشتر موارد، با کمک گرفتن از طیف وسیعی از آزمایشات، حاملگی خارج رحمی قابل تشخیص است. آزمایش خون، سونوگرافی از طریق واژن و لاپاراسکوپی از آزمایشات تشخیصی بارداری خارج رحمی هستند. در صورت حاملگی خارج رحمی، اگر تست بارداری بدهید، نتیجه مثبت خواهد بود. اما حاملگی خارج رحمی نمیتواند به صورت طبیعی ادامه یابد. اگر طی چند روز سطح این هورمونها ثابت بماند یا شروع به کم شدن کند و کیسهی حاملگی در سونوگرافی وجود نداشته باشد، بارداری احتمالا خارج از رحمی است.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.