بیماری های آمیزشی دوران بارداری


بیماری های آمیزشی در بارداری، مسئول عوارض و مرگ و میر قابل توجهی هستند. اصطلاح “عفونت منتقل شده از راه جنسی” به بیش از 25 ارگانیسم عفونت زا گفته می شود که از طریق جنسی انتقال می یابند. درصورت مشاهده ی علائم بیماری در دوران بارداری خود، سریعا علائم را به پزشک متخصص زنان و زایمان گزارش دهید و اقدامات لازم جهت رفع عوارض موجود را انجام دهید، تا سلامت جنین به خطر نیافتد. التهاب: بیماری های التهابی لگن (درد زیر شکم)، پیشابراه و سرویسیت مانند سوزاک، تریکومونا. پیشگیری اولیه ، مؤثرترین راه کاهش پیامدهای ناخواسته بیماری های آمیزشی در زنان است. تشخیص سریع و درمان کافی عفونت (پیشگیری ثانویه) می تواند از عوارض فردی و انتقال عفونت به دیگران جلوگیری کند. لازم به ذکر است که تنها وسیله ی پیشگیری سد کننده (باریر) که می تواند از عفونت های آمیزشی پیشگیری کند، کاندوم است. علی رغم اینکه اکنون بیش از 60 سال است که درمان مناسب برای سیفیلیس در دسترس پزشکان قرار دارد، این بیماری همچنان یکی از مسائل عمده مادر و جنین است. یک حمله PID، خطر حاملگی نابجا را در مقایسه با زنی که هرگز مبتلا نشده است، 7 برابر افزایش می دهد. پیشگیری یکی از مهم ترین مداخلات درمانی است. پیشگیری اولیه شامل ” آموزش برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی” است و پیشگیری ثانویه شامل”جلوگیری از صعود عفونت قسمت های پایین تردستگاه تناسلی به قسمت های بالاتر ژنیتالیا” است.

مهم است که به مدت و دفعات انقباضات خود و همچنین علائم ثانویه توجه کنید. شما باید این اطلاعات را به پزشک خود ارائه دهید. درمان ها و داروهای مختلفی وجود دارد که تیم پزشکی شما می تواند برای جلوگیری از پیشرفت زایمان از آنها استفاده کند. برخلاف انقباضات براکستون هیکس، هنگامی که انقباضات واقعی زایمان شروع می شود، با اقدامات ساده ای مانند نوشیدن آب و استراحت، سرعت آن ها کاهش نمی یابد یا آرام نمی شوند. در عوض، آنها طولانی تر، قوی تر و به هم نزدیک تر می شوند. انقباضات در مراحل فعال زایمان و انتقال در شدیدترین حالت خود قرار دارند. چند کار وجود دارد که می توانید برای مقابله با درد انجام دهید، چه با دارو و چه بدون دارو. این مهم است که به یاد داشته باشید که نحوه انتخاب به خودتان بستگی دارد. مسکن هایی مانند Demerol به کاهش درد کمک می کنند، در حالی که برخی از احساسات و حرکت عضلات را دست نخورده نگه می دارند.

دوران حساس بارداری مراقبتهای صبورانهای میطلبد که تقریبا تمام مادران با علاقه آنها را انجام میدهند. جامعه آماری نشان میدهد بخش قابل توجهی از مبتلایان به بیماریهای مزمن خانمها هستند. اگر هر کدام از این خانمها بخواهند باردار شوند باید حتما بیماری زمینهای خود را مد نظر قرار دهند و پس از فراهم شدن شرایط جسمی مناسب برای بارداری برنامهریزی کنند. متاسفانه برخی زنان بدون اطلاع از این قضیه باردار میشوند و سلامت خود و فرزندشان را به خطر میاندازند. در این شماره دکتر فاطمه داوری تنها، استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره تاثیر بیماریهای مزمن بر بارداری توضیح میدهد. ابتدا باید سری به متخصص داخلی یا فوق تخصص غدد معالجتان بزنید تا مطمئن شوید دیابتتان مهار شده است یا خیر. این پزشک از شما آزمایش HbA1C را میگیرد که نشان دهنده چگونگی مهار دیابت شما در ۸ تا ۱۲ هفته گذشته است. بسته به وضعیت فعلی پزشک ممکن است آزمایشهایی مانند چربی خون، ادرار و سنجش بینایی برای بررسی آب مروارید، آب سیاه یا شبکیه چشم تجویز کند.

این ویروس از بزاق عبور کرده و به صورت قطرات کوچکی در سرفه یا عطسه افراد مبتلا دیده می­شود. و سایر افراد را به این طریق آلوده می­کند سایر روش­های انتقال این ویروس عبارتنداز: فعالیت جنسی، انتقال خون، پیوند اعضاء، و انتقال مادر به جنین. اگر مادر در هفته 24 بارداری مبتلا به نوع جدیدی از ویروس شود به جنین منتقل می­گردد و درصد موارد منجر به بیماری در جنین می­شود. علائم عفونت در نوزاد شامل کاهش شنوایی، جثه ریز، سرکوچک، بثورات جلدی، زردی، مشکل بینایی و آسیب مغزی می­باشد. هنوز واکسنی برای عفونت عفونت سیتومگالوویریروس تهیه نشده بنابراین توصیه می­شود پیش­از بارداری، ایمنی مادر آزمایش شود و در صورتی که مادر به ویروس جدید مبتلا شده تا مدتی اجازه بارداری داده نشود و تحت درمان قرار گیرد. تبخال تناسلی یک بیماری ویروسی مزمن است و یکی از شایع­ترین بیماری­های مقاربتی و شایع به علت زخم در ناحیه تناسلی زنان می­باشد .

اما متأسفانه این تست به ندرت در دسترس بوده و بسیار گران است. اکثر کودکان و بزرگسالانی که به عفونت سیتومگالوویروس مبتلا میشوند، علائمی از خود بروز نمیدهند. اگر سیستم ایمنی شما ضعیف باشد، ممکن است عوارض جدی از خود بروز دهید، مانند عفونت ریه و چشم. در نتیجه افرادی که پیوند اعضا انجام دادهاند یا دچار نقص سیستم ایمنی هستند باید مراقبتهای لازم را با دقت اجرا نمایند. به طور مثال انتقال CMV ویروس در پیوند کلیه، پس از انجام عمل جراحی، به دلیل استفاده فرد گیرنده از داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی شیوع بسیار دارد. دو نوع متفاوت از عفونت سیتومگالوویروس در بارداری وجود دارد. سایتومگالوویروس اولیه و عفونت سیتومگالوویروس راجعه. سیتومگالوویروس اولیه در بارداری نسبت به عفونت راجعه آن، عوارض بیشتری خواهد داشت. اما باید در نظر داشت که چه در نوع اولیه چه در نوع راجعه سی ام وی در بارداری، در هر صورت اگر سیستم ایمنی فرد به دلایلی ضعیف باشد، ویروس فعال شده و سبب ایجاد بیماری میگردد.

اگر نگران سقط خودبهخودی در این مرحله از بارداری هستید، باید به خونریزی واژینال توجه کنید. هر مقدار خونریزی را به پزشک خود اطلاع دهید تا آزمایشهای لازم انجام شود. شایعترین علائم سقط در ماه اول خونریزی خفیف واژینال است. البته خونریزی دوران حاملگی لزوما به معنای سقط نیست و گاهی کاملا طبیعی است. ممکن است شخص علائم دیگری مانند گرفتگی و درد شکم، ترشح مایع از واژن و احساس بیماری را در کنار خونریزی تجربه کند. بیشتر سقطها در اوایل بارداری انجام میشود. سقط در 40 روزگی تا حدودی راحت بوده و مراقبتهای پزشکی خاصی نیاز ندارد. معمولا شخص کمی خونریزی داشته و گرفتگی در شکم احساس میکند. عوامل مختلفی میتوانند باعث سقط خودبهخودی در 5 ماهگی شوند. شایعترین علل آن شامل نقص رحم، مشکلات ایمنی، عدم تعادل هورمونی، عفونت و ناهنجاریهای جنینی است. برخی از عوامل مانند سابقه نامطلوب بارداری، بیماری التهابی لگن، سن بالا، مشاغل خاص و سیگارکشیدن نیز میتوانند احتمال سقط در ماههای آخر را بالا ببرند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.