آشنایی با بیماری بواسیر در زنان و علل شایع آن


آنتی بیوتیک ها ممکن است چنین عفونتی را پاک کنند. اما در مواردی، مکش مجدد، باعث می شود که بستری شدن یا جراحی دوباره در پی آید. میزان آلودگی برای مکش کورتاژ کمتر از ۱ درصد ، برای D & E (انحلال و تخلیه) ۱٫۵ درصد و برای القای زایمان ۵ درصد است. تکه های جنین یا سایر اجزای حاملگی ممکن است به طور کامل از رحم خالی نشوند و نیازمند روش های پزشکی بیشتری باشند. سقط ناقص ممکن است منجر به عفونت و خونریزی شود. این عارضه برای روش D&E کمتر از ۱ درصد و برای روش القای زایمان حدود ۳۶ درصد گزارش شده است. لخته های خونی که سبب گرفتگی شدید می شود در حدود ۱ درصد از سقط جنین ها رخ داده است. لخته ها معمولا با یک مکش کورتاژ مجددا حذف می شوند. مقداری خونریزی در هر سقط جنین معمول است اما خونریزی شدید معمول نیست و با مکش مجدد، دارودرمانی یا، به ندرت جراحی، درمان می شود.

مقدار دارو را می توان با توجه به نیاز زن کم یا زیاد کرد. داروی بسیار کمی به نوزاد می رسد، بنابراین معمولاً این روش تسکین درد روی نوزاد تأثیری ندارد. اگر برای اولین بار مادر می شوید، ممکن است با کمی اضطراب به روز زایمان خود نزدیک شوید. طبیعی است که بدانیم درد زایمان طبیعی چه زمانی شروع می شود و چه احساسی خواهد داشت. اگرچه علائم زیادی وجود دارد که نشان می دهد شما در حال زایمان هستید، یکی از قابل اعتمادترین آنها زمانی است که شروع به تجربه انقباضات مداوم می کنید. در اینجا راهنمایی برای انواع انقباضاتی که ممکن است تجربه کنید، چه احساسی خواهند داشت و چگونه تشخیص دهید که زمان رفتن به بیمارستان است، آمده است. در حدود ماه چهارم بارداری، ممکن است هر از گاهی متوجه انقباض رحم خود شوید. این سفت شدن به انقباضات براکستون هیکس معروف است. آنها معمولاً نادر و نامنظم هستند.

۱. علائم پرهاکلامپسی خفیف عبارتند از: ورم (پف کردن زیر پوست بخاطر جمع شدن مایعات در بافتهای بدن)، بالا رفتن جزئی فشارخون و وجود مقداری پروتئین در ادرار. ۲. علائم پرهاکلامپسی حاد عبارتند از: ورم شدید، بالا رفتن جدی فشارخون، وجود مقدار زیادی پروتئین در ادرار، سردرد، سرگیجه، دوبینی، حالتتهوع، استفراغ و درد شدید در ناحیه سمت راست شکم. ۳. علائم اکلامپسی عبارتند از: تشنج و کما. درمان: پرهاکلامپسی و اکلامپسی تا زمان پایان بارداری به طور کامل قابل درمان نیستند. تا آن زمان، درمانهای آن شامل کنترل فشارخون بالا و داروهای درونرگی برای جلوگیری از تشنج میشود. داروهایی نیز برای تحریک تولید ادرار تجویز میشود. در بعضی موارد حاد برای اطمینان از بقای مادر، نیاز به زایمان زودرس خواهد شد. پیشگیری: هیچ روش پیشگیری برای مسمومیت بارداری نیست. بااینکه محدود کردن مصرف نمک در رژیمغذایی به کاهش تورم بدن کمک میکند، از شروع فشارخون بالا یا وجود پروتئین در ادرار پیشگیری نمیکند. در ویزیتهای پیش از بارداری، دکتر بطور مداوم وزن، فشارخون و ادرار بیمار را چک میکند.

یا ما میدانیم همه روشهای پیشگیری از بارداری خطا دارند و بهترین روشها هم صد در صد نیستند بنابراین ما هیچ گاه نمیتوانیم فکر کنیم تمام بارداریها قابل پیشگیری بودند. شریعتپناهی: ما میگوییم مادر باید مراقب بدن خودش باشد. خب خانم شریعتپناهی ممکن است از شما کسانی بپرسند که اصلاً فرض را بر این بگذاریم که جان مادر در خطر نبود – نه مشکل جسمی داشت و نه ذهنی – اما نمیخواست بچه داشته باشد و نظرش به کلی عوض شده بود. شما به او چه خواهید گفت؟ شریعتپناهی: شما هر چه دیرتر تصمیم بگیرید که سقط جنین را انجام بدهید هزینه بیشتری را به سیستم درمانی تحمیل کردهاید. فرض را روی این بگذاریم که کسی دیر تصمیم گرفته باشد. کسی در هشت ماهگی نمیخواهد این بچه را بهدنیا بیاورد. شما چه حقی به او میدهید؟ شریعت پناهی: من میگویم او تحت نظارت پزشک، میتواند زایمان زودرس داشته باشد و آن وقت این بچه را تحت نظارت مددکار و مادر اصلی، به متقاضیان خانوادههایی که در آتش داشتن فرزند میسوزند، بسپارند.

عوامل محیطی هم در نازایی بسیار موثر هستند. برای مثال سیگار کشیدن، تماس با مواد سمی از جمله سرب و آلودگیهای هوا میتوانند بر باروری اثر بگذارند. متاسفانه در 10 تا 15درصد از موارد ناباروری دلیل خاصی برای آن تشخیص داده نمیشود. به عبارت دیگر تخمکگذاری مرتب است، لولهها باز است، رحم نرمال است و اسپرم همسر هم نرمال است اما باروری اتفاق نمیافتد و با انجام تمامی تستهای موجود هم نمیتوانیم به علتش پیببریم. در این موارد میتوان از روشهای کمک باروری استفاده کرد. هم اکنون میتوان گفت در قرن 21 بسیاری از نازاییها قابل درمان هستند و عده بسیار کمی از افراد ممکن است با هیچ کدام از این روشها پاسخ نگیرند. مصرف داروهای ضدافسردگی سطح هورمون پرولاکتین یا هورمون ترشح شیر را افزایش داده و عادت ماهانه را به هم میریزند. از طرف دیگر سطح استروژن خون را کاهش میدهند و میتوانند باعث کمکاری یا نارسایی تخمدان شوند و احتمال سقط را افزایش دهند. بالا بودن هورمون شیر نیز میتواند باعث کم کاری تخمدان، کاهش هورمون استروژن و سقط شود. استرس نیز روی کارکرد تخمدان اثر مستقیم دارد. هنگام استرس مقدار زیادی هورمونهای آدرنالین و نوروآدرنالین از غده فوق کلیه ترشح میشود که این خود باعث تنگی عروق اعضای بدن از جمله رحم و تخمدان میشود. استفاده موقت، خطر دائمی؟ قرصهای ضدبارداری معمولا باعث نازک شدن جدار رحم میشوند. برای مثال اگر یک ماه بعد از قطع این قرصها بارداری اتفاق بیفتد از آنجایی که جدار رحم نازک است احتمال لانهگزینی جنین در جداره رحم کاهش پیدا میکند و ممکن است سقط رخ دهد. قرصهای ضدبارداری اورژانس نیز اگر به مقدار کم درحد یک تا دو بار در سال استفاده شوند خطر بسیار کمی دارند و احتمال ناباروری را زیاد نمیکنند به خصوص نوع جدید آن که حاوی پروژسترون است. اما به طور کلی خوردن قرصهای ضدبارداری برای مدت طولانی به هیچ وجه توصیه نمیشود.

داروها با ایجاد انقباضات شدید رحمی باعث خونریزی و ختم بارداری میشوند. خونریزی ایجاد شده به دنبال سقط دارویی معمولاً 9 تا 16 روز ادامه دارد. گاه علائمی نظیر تهوع، استفراغ، اسهال، تب و لرز و خستگی شدید طی این مدت در بیمار ظاهر میشود كه خودبهخود از بین میرود. پس از سپری شدن این زمان، معاینه و بررسیهای كامل لازم است تا اطمینان حاصل شود كه سقط كامل صورت گرفته است. در تعداد بسیار كمی از زنان، روش سقط دارویی به سقط نمیانجامد و نیاز به انجام اقدامات دیگری است. بهترین زمان برای سقط جنین با قرص سایتوتک را مصرف آن در هفته ۴ تا ۸ بارداری میدانند و در سه ماهه اول بارداری تا ۹۸ درصد باعث سقط میشود. قرص سایتوتک در قالب قرصهای 100 و 200 میکروگرمی و با نام میزوپروستول در بازار وجود دارد. در این زمان شما می بایست پزشک خود را سه مرتبه ببینید.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.